Na de schitterende cd van The Electrophonics komt er hier opnieuw een bluespareltje uit Nederland aangewaaid. De Ruben Hoeke Band heeft met Sugar een uiterst knappe blues- en rock-cd afgeleverd. Ik probeer angstvallig de term bluesrock te vermijden want hier hebben we met zoveel meer te maken dan wat ik doorgaans onder dat genre versta. Om maar meteen een veelgestelde vraag te beantwoorden: ‘Ja, Ruben Hoeke is de zoon van legendarische boogie woogie pianist Rob Hoeke’. De groep bestaat uit vier leden: gitarist Ruben Hoeke, bassist Dave Besse, zanger Frank Van Pardo en drummer Remco Van der Sluis. Van de dertien songs op deze cd zijn er negen van eigen makelij. De vier covers zijn respectievelijk van Jagger & Richards, Ivory Joe Hunter, Tony McPhee en Rob Hoeke & John Schuursma. Dat zijn al meteen vier voltreffers. Er doen een pak gastmuzikanten mee op deze cd en die zijn niet van de minsten. Cherry Red, origineel van Ivory Joe Hunter, wordt hier gezongen door Wouter Planteijdt en is doordrongen van het warme zuiden. Drinking On My Bed is ongetwijfeld één van de hoogtepunten op deze cd. Thé Lau mag de zang voor zijn rekening nemen en deze Rob Hoeke/John Schuursma compositie is hem op het lijf geschreven. Meesterlijke song in een meesterlijke uitvoering. Ruben Hoeke was ooit nog gitarist in de band van Thé Lau. Er is de Tony McPhee song Lord I Feel Tired met Hans Mulder op harmonica en Kaz Lux als zanger. Sfeervol en wederom de juis juiste man op de juiste plaats. Zonder daarmee echter afbreuk te willen doen aan de uitstekende zangprestaties van Frank Van Pardo. Op cd-afsluiter Rip This Joint, oorspronkelijk terug te vinden op Exile On Main St van de Stones, gaat hij tekeer als de tweelingbroer van Barrence Whitfield. We mogen wel van een zeer gedreven uitvoering spreken. Van de eigen composities onthouden we zeker het heerlijke up-tempo Backdoor Blues, het stevig zompige Swamp met David Hollestelle Jr. als tweede gitarist, de boogie shuffle Enough Of That Stuff waarop Tinneke Schoemaker vocaal in de clinch gaat met Frank Van Pardo en Jan Akkerman als gitarist komt opduiken – een 5 sterren song –, de trage blues van Midnight Prayer, de in boogie gedrenkte rockers Dirty Little Women en Soul On Fire en titelsong Sugar met zijn onvervalste Diddley beat. Ruben Hoeke en zijn band zijn zonder enige twijfel een aanwinst voor de Benelux bluesscène. De voorlopige tussenstand in de bluesconfrontatie Nederland-België: 2-0. (BV)

Mazzmuzikas - ezine